قرآن و حديث در مقاطع مختلف كارشناسى ، كارشناسى ارشد و دكترى ، براى شناخت و شناساندن آن به جامعه انجام گرفت . يكى از فروع جدّى اين رشته ، « حديث‌شناسى » است . از سوى ديگر ، هر چند قرآن كريم در ميان مسلمانان ، با تواتر و به صورت قطعى ، ثابت شده است ، امّا از آن جا كه استناد به حديث ، متوقّف بر شناخت حديث و چگونگى صحّت ، استوارى و دلالت آن و آگاهى از قواعد فهم است ، به صورت علمى و آكادميك در اين رشته ، آموزش ، و در بارهء آنها پژوهش انجام مىگيرد . زيرمجموعهء علوم حديث ، علم روايت ، علم درايت ، اصناف حديث ، روش فهم حديث و شيوهء برخورد با روايات مختلف و همچنين علم رجال ، سندشناسى و آشنايى با متون حديثى و گرايش‌هاى گوناگون در رشتهء حديث است . از آن جا كه رسم است كه در پايان دوران تحصيل ، به رسم تكميل آموزش ، رساله‌اى بنويسند ، در رشتهء حديث ، دانشجويان ، پايان‌نامهء خود را به پژوهش حديثى اختصاص داده‌اند . با بررسى مجموعه آثارى كه در بارهء حديث و حديث‌شناسى و حديث‌پژوهى در دورهء معاصر ( بويژه در دو دههء 65 تا 85 ) نگاشته شده ، به خوبى مىتوان دريافت كه يكى از مراكز فعّال در اين حوزه ، دانشگاه‌ها بوده‌اند . رساله‌هايى كه در اين حوزه نگارش يافته‌اند ، در فهارسى كه براى گزارش اين گرايش نگاشته شده ، گوياست كه از آن جمله مىتوان به فهرست چكيدهء پايان‌نامه‌هاى علوم قرآنى اشاره كرد كه برخى از آنها بررسىهاى موضوعى و حديثىاند . همچنين چكيدهء پايان‌نامه‌هاى حديثى به اهتمام آقاى مهدى هوشمند در سال 1381 ش ، به وسيلهء انتشارات دار الحديث ، نشر يافته است . نيز بيش از ششصد عنوان پايان‌نامهء مستقل در كتاب‌خانهء دار الحديث نگهدارى مىشوند و همهء اينها حكايت از اهتمام به پژوهش حديثى در دانشگاه‌ها و جلب توجّه به حديث را در دورهء معاصر نشان مىدهند .